- Advertisement -

ท้องก่อนแต่ง แถมพ่อของลูกตาย ตอนตั้งท้องได้ 4 เดือน แต่แล้ววันเผาศพ ปาฏิหาริย์ก็เกิดขึ้น ทำเอาความคิดเปลี่ยนไปเลย


เป็นอีกหนึ่งเรื่องราวของประสบการณ์ชีวิตที่ต่อสู้ดิ้นรนจนผ่านพ้นความยากลำบากมาได้ด้วยกำลังใจอันเข้มแข็ง ซึ่งมีผู้นำมาแบ่งปันในเวบไซต์พันทิป ทางเราจึงขอหยิบยกมานำเสนอและหวังว่าผู้อ่านทุกคนจะได้ข้อคิดและกำลังใจดีๆ จากเรื่องราวของคุณสมาชิกหมายเลข 2900681 ในกระทู้ที่ชื่อว่า

"เมื่อพ่อของลูกตายตอนกำลังตั้งท้อง4เดือน"

ใครๆก็ฝันอยากจะมีครอบครัวที่สมบูรณ์มีทั้งพ่อแม่ลูกแต่เรากลับต้องเสียพ่อของลูกไปตอนตั้งท้องได้แค่สี่เดือนเราสองคนคิดว่าจะกลับไปขอขมาพ่อแม่และจัดงานแต่งเล็กๆของเราอย่างมีความสุขแต่แล้วความฝันก็จบลงเมื่อ พ่อของลูกเราเสียชีวิตเมื่อวันที่7กค57 จากอาการแน่นหน้าอกหายใจไม่ออก ส่ง รพ.ไม่ทันเพราะตอนนั้นเรากับแฟนมาทำงานด้วยกันที่ กทม.

ซึ่งครอบครัวของเราทั้งคู่ยังไม่รู้ว่าเราท้อง และทราบว่าท้องพร้อมกันในงานศพแฟนทุกคนอึ้งได้แต่ปลอบใจ เราได้แต่ขอโทษแม่กับพ่อที่ทำให้ทั้งคู่ผิดหวังที่พลาดท้องก่อนแต่งแถมแฟนยังมาตายอีก เรานอนอยู่หน้าโรงศพสามคืนเต็มข้าวปลาไม่กินเอาแต่ร้องไห้

จนวันเผาศพแฟน เรารู้สึกถึงเท้าน้อยๆถีบท้องเราเบาๆเหมือนจะบอกเราว่า แม่ยังมีหนูอีกคนนะ แม่ต้องสู้ จากวันนั้นเรากลับมามีแรงสู้อีกครั้งกลับบ้านมาฝากท้องบำรุงตัวเองทุกอย่าง เราไม่สนใจว่าใครจะมองว่าเราท้องไม่มีพ่อ ไปทำงานแต่กลับท้องโตไม่มีพ่อกลับบ้านแต่เพื่อตัวแทนความรักของเราทั้งคู่เราจะดูแลลูกของเราให้ดีที่สุด จนวันที่ลูกลืมตาดูโลก น้ำตาแห่งความดีใจไหลมาเป็นทางลูกเราเหมือนพ่อมากเค้ามาเป็นตัวแทนพ่อเค้าจริงๆ เราลบคำสบประมาทจากคนอื่นที่ว่าเราจะพาลูกมาเป็นภาระพ่อกับแม่ เราอดทนทำงานด้วยเลี้ยงลูกเองด้วย เราจะเลี้ยงลูกตั้งแต่6โมงเช้าถึงหัวค่ำพาลูกนอน เราจะรีบมาถักไหมพรมขายในเนตถักตั้งแต่หัวค่ำถึงตีสามทุกคืนหกโมงตื่นมาเลี้ยงลูก เราได้นอนคืนละสามสี่ ชม. แต่เราภูมิใจมากที่หาค่านมค่าของใช้ลูกเองไม่ต้องขอเงินใคร ขอบคุณทุกๆคนที่อ่านจนจบนะค่ะหวังว่าเรื่องของเราจะสร้างกำลังใจให้อีกหลายๆคนได้ค่ะ


แม่คนนี้ไม่อายที่จะบอกใครๆว่าพ่อของลูกอยู่บนฟ้า


วันที่เราได้เจอหน้ากันครั้งแรกหนูเป็นตัวแทนของพ่อจริงๆ


หนุเหมือนพ่อไหมค่ะ


รูปคู่พ่อลูกรูปแรกในชีวิตค่ะ วันทำบุญกระดูกครบ1ปี


ปัจจุบันหนูอายุ1ขวบ1เดือนส่วนพ่อก็ไปอยู่บนฟ้า1ปี5เดือนแล้วค่ะ

เรารวบรวมเรื่องราวสามคนพ่อแม่ลูกไว้ในคลิปนี้หวังว่าจะสร้างกำลังใจไห้อีกหลายๆคนนะค่ะขอบคุณมากๆค่ะ



นอกจากนั้นยังมีอีกหนึ่งความคิดเห็น จากคุณโสดสนิท แนบติดคาน ที่ทางทีมงานอ่านแล้วรู้สึกว่าเป็นเรื่องราวที่ดีมากๆ จึงขอหยิบยกมานำเสนอด้วยค่ะ


จขกท.สู้ๆนะคะ เรื่องราวของคุณคล้ายกับของแม่เรามากๆเลย

(ขออภัยหากอ่านยากไปบ้างนะคะ พิมพ์จากมือถือค่ะ)

ย้อนไปเมื่อ 30 กว่าปีก่อน แม่เราอายุ 23 ปี ทำงานเป็นข้าราชการครูในภาคใต้ ได้แต่งงานกับตำรวจหนุ่มคนนึง

แม่บอกว่าทุกอย่างเหมือนความฝันสวยงามในนิยาย ลูกสาวคนโตจากครอบครัวคนจีน ที่ไม่ค่อยได้รับความรักความสนใจเลย กำลังสร้างครอบครัวในฝัน

หลังจากแม่แต่งงานไม่นาน แม่ก็ตั้งท้องลูกคนแรก แม่ดีใจมากๆ แต่ตอนที่แม่ท้องได้ราวๆ 4 เดือน แม่ก็ได้รับข่าวร้าย

สมัยนั้นอยู่ในช่วงที่มีคอมมิวนิสต์ สามีของแม่ต้องออกไปลาดตระเวนเป็นครั้งคราว สุดท้ายเขาก็ไม่เคยได้กลับมาอีกเลย เพราะเสียชีวิตจากระเบิดที่ถูกกลุ่มผู้ก่อการร้ายวางไว้

แม่เหมือนอยู่บนท้องฟ้าแล้วตกลงมาในเหว สามีมาเสีย ตัวเองก็เพิ่งจะท้อง ซ้ำร้ายครอบครัวสามีแทบจะไม่มาใยดีอะไรมากมายหลังจากสามีของแม่เสียเลย

แม่ต้องอุ้มท้องกลับมาอยู่บ้านยาย โรงเรียนที่แม่สอนก็ตั้งอยู่คนละอำเภอกับบ้านยาย แม่ต้องตื่นแต่เช้ามากๆทุกวันเพื่อนั่งรถประจำทางระหว่างอำเภอไปโรงเรียน แถมถนนก็ยังเป็นลูกรัง ไม่ค่อยดีสำหรับคนท้องที่ต้องทนแรงสั่นสะเทือนไปกลับวันละเกือบ 60 กิโลเมตร แม่บอกว่าแม่ต้องอดทนมากๆ

เงินเดือนข้าราชการครูที่เพิ่งบรรจุไม่นานมันน้อยมากๆ เมื่อเทียบกับค่าใช้จ่ายที่แม่ต้องเตรียมไว้ตอนลูกคลอดออกมา ยังดีที่มีเงินช่วยเหลือครอบครัวของทหารผ่านศึกฯ มาจุนเจือในแต่ละเดือน

แม่อดทนมาตลอด ท่ามกลางเสียงค่อนแคะจากครอบครัวสามีแม่ ว่าแม่จะมีปัญญาเลี้ยงลูกได้เหรอ จนพี่ชายเราคลอดออกมาสมบูรณ์แข็งแรง แถมหน้าตาถอดแบบพ่อมาทุกระเบียดนิ้ว พี่ชายเราเหมือนเป็นตัวแทนความรักของคนที่จากไปแล้ว ให้แม่ได้ฮึดสู้ในทุกๆวัน

แม่พยายามเลี้ยงพี่ชายเราอย่างดีที่สุดเท่าที่แม่จะทำได้ แม่อดทนและทนอดเพื่อให้พี่ชายเรามีความสุข มีโรงเรียนดีๆ มีอาหารดีๆกินทุกมื้อ.... แม่บอกว่านึกย้อนไป ตอนนั้นเป็นช่วงที่แม่เราลำบากที่สุดในชีวิต แต่ก็เป็นช่วงมีความสุขที่สุดในชีวิตช่วงหนึ่งเช่นกัน

จนพี่ชายเราได้อายุสิบขวบ แม่ก็ได้แต่งงานใหม่กับพ่อของเรา ผู้ชายที่พี่ชายเราช่วยแม่เลือกมาเติมเต็มครอบครัวอีกครั้ง...

เรากับพี่ชายเรารู้สึกเสมอว่าแม่เป็นซุปเปอร์ฮีโร่ เป็นเฮอคิวลิส เป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุด เป็นขุมพลังความสุขที่ไม่มีที่สิ้นสุดในจักวาลของพวกเรา

เพราะแม่แข็งแกร่ง แม่เข้มแข็ง แม่อดทน ไม่ว่าแม่จะผ่านความเศร้าโศก ความยากลำบากมาแค่ไหน แต่แม่ก็ยังสู้มาเสมอเพื่อลูก


เราในฐานะลูกคนนึง ขอเป็นกำลังใจให้เจ้าของกระทู้นะคะ คุณอาจจะรู้สึกท้อ อาจจะรู้สึกเหนื่อยในบางครั้ง แต่เราเชื่อนะคะว่าจขกท. จะผ่านทุกๆอย่างมาได้เหมือนแม่ของเรา และลูกของจขกท.จะรู้สึกเหมือนเราแน่ๆ ว่าแม่ของเค้าคือซุปเปอร์ฮีโร่ตัวจริง

สู้ๆค่ะ เพชรแท้กว่าจะเกิดขึ้นมาได้ ต้องผ่านอะไรๆมามากมาย แต่สุดท้ายก็จะทรงคุณค่า ส่องแสงเป็นประกาย คุ้มค่ากับการฝ่าฝันมาแน่นอน

ที่มา: Pantip
แชร์ไปยัง Google Plus
- Advertisement -